R D channel

ข่าวสาร วิทยาศาสตร์ วิจัย นวัตกรรม

วันพุธที่ 25 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

ม.มหิดลจัดรางวัล จงเจตน์เมธีวิชญ์ ปี 69เทียบโนเบลของไทย

ม.มหิดลจัดรางวัล จงเจตน์เมธีวิชญ์ ปี 69 ชูบทบาทนักวิจัยไทย ผู้สร้าง Real World Impact พร้อมปลดล็อกงานวิจัยไทยที่ใช้ได้จริง หนุนรางวัลเงินสดรวมกว่า 7 ล้านบาท

 


มหาวิทยาลัยมหิดล จัดงานรางวัลมหาวิทยาลัยมหิดล จงเจตน์เมธีวิชญ์ ประจำปี 2569 เป็นปีที่ 2 ยกย่องนักวิจัยไทยที่มีผลงานโดดเด่น สร้างผลกระทบเชิงบวกต่อประเทศ แนวคิด Real World Impact for Sustainability ครอบคลุม 3 สาขาหลัก ได้แก่ วิทยาศาสตร์สุขภาพ วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี และสังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์และศิลปศาสตร์ มอบเงินรางวัลสูงสุด 7 ล้านบาท ในรูปแบบทุนให้เปล่าไม่มีข้อผูกมัด เปรียบเสมือนรางวัลโนเบลของประเทศไทย เพื่อวางรากฐานระบบนิเวศการวิจัยที่เข้มแข็ง สู่การใช้ประโยชน์จริงทั้งในเชิงเศรษฐกิจ สังคม และคุณภาพชีวิต



รางวัลมหาวิทยาลัยมหิดล  จงเจตน์เมธีวิชญ์ เปิดรับการเสนอชื่อเข้ารับการพิจารณารางวัลประเภทนักวิจัยดีเด่น และนักวิจัยรุ่นใหม่ ตั้งแต่วันนี้ – 10 เมษายน 2569 โดยจะประกาศผลการคัดเลือกในเดือนกันยายน 2569 ติดตามรายละเอียดเพิ่มเติมได้ที่ www.jongjate-award.mahidol.ac.th



ศ.นพ.ปิยะมิตร ศรีธรา อธิการบดีมหาวิทยาลัยมหิดล กล่าวว่าความท้าทายไม่ได้อยู่ที่การขาดแคลนงานวิจัยคุณภาพ แต่คือการขาดระบบนิเวศที่เอื้อต่อการนำผลงานวิจัยไปต่อยอดเพื่อใช้งานจริง ด้วยอุปสรรคด้านเงินทุนกลไกสนับสนุน การเชื่อมโยงความร่วมมือกับภาคเอกชนและภาคอุตสาหกรรม มีการประเมินว่า ผลงานวิจัยกว่า 80–90% จำกัดอยู่ในแวดวงวิชาการ ซึ่งไม่ได้รับการต่อยอดเป็นนวัตกรรมหรือผลิตภัณฑ์ที่สร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจ ยกระดับคุณภาพชีวิตของประชาชน หรือสร้างประโยชน์ต่อสังคมในวงกว้าง



มหาวิทยาลัยมหิดลมุ่งมั่นเป็นปัญญาของแผ่นดิน ไม่ได้เป็แค่ Academic Impactแต่ยังมุ่งสร้างองค์ความรู้และนวัตกรรมที่นำไปใช้ได้จริง เพื่อให้เกิด Real World Impact ที่เป็นรูปธรรม  จึงได้จัดตั้งกองทุนและรางวัลมหาวิทยาลัยมหิดล จงเจตน์เมธีวิชญ์ ในปี 2568 ได้รับการสนับสนุนจาก พล.ต.อ.นพ.จงเจตน์ อาวเจนพงษ์ ในรูปแบบกองทุนถาวร (Endowment Fund) เพื่อยกย่องเชิดชูนักวิจัยที่สร้างสรรค์ผลงานที่สร้างReal World Impact ได้แท้จริง เพื่อผลักดันศักยภาพนักวิจัยไทยให้เป็นที่ยอมรับในวงกว้าง สร้างผลกระทบเชิงบวกต่อสังคมไทยอย่างต่อเนื่องและยั่งยืน

รางวัลมหาวิทยาลัยมหิดล จงเจตน์เมธีวิชญ์ จัดต่อเนื่องเป็นปีที่ 2 โดยปีแรกได้รับผลตอบรับอย่างดี มีการเสนอรายชื่อนักวิจัยจากทั่วประเทศมากกว่า 90 ราย ผู้ที่ได้รับรางวัลในปี 2568 ได้แก่ นพ.วิโรจน์ ตั้งเจริญเสถียร ประเภทรางวัลนักวิจัยดีเด่น ผู้มีบทบาทสำคัญในการพัฒนาหลักประกันสุขภาพถ้วนหน้าหรือ30 บาทรักษาทุกโรค ที่สร้างการเปลี่ยนแปลงครั้งสำคัญให้กับสังคมไทยช่วยยกระดับคุณภาพชีวิตของคนไทยกว่า 67 ล้านคน และรศ.ดร.วโรดม เจริญสวรรค์ ประเภทรางวัลนักวิจัยรุ่นใหม่ ผู้มีบทบาทการขับเคลื่อนแผนงานระดับชาติ Genomics Thailand ซึ่งเป็นการวางรากฐานการแพทย์แม่นยำ (Precision Medicine) รวมทั้งก่อตั้งเครือข่ายวิจัยนานาชาติ Asian Immune Diversity Atlas (AIDA) และจัดตั้งศูนย์ Single-Cell Omics แห่งแรกของประเทศไทย ภายใต้โครงการระดับโลก Human Cell Atlas (HCA)



การมอบรางวัล ในปี 2569 นี้ ในแนวคิด Real-World Impact for Sustainability ครอบคลุม 3 สาขาหลัก ได้แก่

1. วิทยาศาสตร์สุขภาพ 2. วิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี 3. สังคมศาสตร์ มนุษยศาสตร์และศิลปะ แบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ รางวัลนักวิจัยดีเด่น (ไม่จำกัดอายุ) 1 รางวัล สำหรับนักวิจัยที่มีผลงานโดดเด่นและสร้างคุณูปการแก่สังคมอย่างต่อเนื่อง เงินรางวัล 5 ล้านบาท รางวัลนักวิจัยรุ่นใหม่ (อายุไม่เกิน 45 ปี) 2 รางวัล สำหรับนักวิจัยที่มีศักยภาพในการสร้างผลงานวิจัยที่ก่อให้เกิดผลกระทบต่อสังคมในวงกว้าง เงินรางวัล 1 ล้านบาท โดยมีเกณฑ์การพิจารณา 5 ด้านหลัก ประกอบด้วย 1. การได้รับการยอมรับในระดับชาติและนานาชาติ (National or International Recognition) 2. การสร้างองค์ความรู้ใหม่ (Originality) ที่ไม่เคยมีมาก่อน 3. ศักยภาพในการขยายผลและผลกระทบระยะยาว (Scalability/Long-Term Impact) 4. ความยั่งยืนของผลงาน (Sustainability) และ 5. ความสามารถในการผลักดันให้เกิดการเปลี่ยนแปลงเชิงระบบในประเทศ (Systemic Changes)

 

#จงเจตน์เมธีวิชญ์

 


ตู้ ปณ.อิเล็กทรอนิกส์เพื่อผู้ต้องขังสื่อกับญาติแบบดิจิทัล

ไปรษณีย์ไทย และกรมราชทัณฑ์  MOU พัฒนาระบบตู้ ปณ.อิเล็กทรอนิกส์ผ่าน Prompt Post สนับสนุนการติดต่อสื่อสารระหว่างผู้ต้องขังและญาติในรูปแบบดิจิทัล

 


ดร.ดนันท์ สุภัทรพันธุ์ ประธานเจ้าหน้าที่บริหาร และกรรมการผู้จัดการใหญ่ บริษัท ไปรษณีย์ไทยจำกัด กล่าวระหว่างลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือ (MOU) โครงการพัฒนาระบบตู้ไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับกรมราชทัณฑ์ (DOC Prompt Post) เมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ 2569 ว่าไปรษณีย์ไทยได้นำศักยภาพของแพลตฟอร์ม Prompt Post พัฒนาระบบตู้ไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์ เพื่อให้การรับ–ส่งจดหมายระหว่างผู้ต้องขังและญาติเป็นไปอย่างรวดเร็ว ตรวจสอบสถานะได้ ตามมาตรฐานความปลอดภัยข้อมูล ลดขั้นตอนแบบเดิม ลดการใช้เอกสารกระดาษ ทำให้การติดต่อสื่อสารคล่องตัวขึ้น เจ้าหน้าที่ทุ่มเทเวลากับภารกิจหลักได้เต็มที่ ญาติส่งข้อความถึงผู้ต้องขังได้อย่างเป็นระบบ


ระบบตู้ไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์จะแยกโครงข่ายการใช้งานอย่างชัดเจน บุคคลภายนอกจะส่งข้อมูลผ่านระบบ Internet เข้าสู่ระบบจัดการกลางของไปรษณีย์ไทย ผู้ต้องขังจะใช้งานผ่านระบบ Intranet ภายใต้โครงข่ายของกรมราชทัณฑ์ ไม่เชื่อมต่อกับ Internet โดยตรง ตามมาตรการควบคุมและรักษาความปลอดภัยสูงสุด”



พันตำรวจโท ประวุธ วงศ์สีนิล อธิบดีกรมราชทัณฑ์ กล่าวว่าบันทึกความเข้าใจฉบับนี้ เป็นความร่วมมือกันอย่างเป็นระบบ ในการพัฒนาระบบการรับ–ส่งไปรษณียภัณฑ์ การประยุกต์ใช้เทคโนโลยีดิจิทัลเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพการติดต่อสื่อสาร การสนับสนุนภารกิจด้านการบริหารงานราชทัณฑ์ให้มีความรวดเร็ว ถูกต้อง โปร่งใส ตรวจสอบได้ เป็นการบูรณาการการทำงานระหว่างหน่วยงานภาครัฐ และรัฐวิสาหกิจ การอำนวยความสะดวกแก่ประชาชนผู้มีส่วนเกี่ยวข้อง ก่อให้เกิดประโยชน์ต่อระบบการบริหารราชการแผ่นดิน เป็นการพัฒนาพฤตินิสัยด้วยการพัฒนาระบบการสื่อสารในเรือนจำ สร้างมาตรฐานใหม่ นำไปสู่การยกระดับคุณภาพชีวิตผู้ต้องขัง เป็นการเสริมสร้างความสัมพันธ์ระหว่างผู้ต้องขังและครอบครัวให้เกิดขวัญกำลังใจ ปรับทัศนคติการดำเนินชีวิตในระหว่างต้องโทษ พร้อมกลับคืนสู่สังคมได้อย่างปกติสุข ไม่หวนไปกระทำผิดซ้ำอีก  




ประชาชนและผู้ใช้บริการทุกภาคส่วน สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม โทร. 0 2114 3742 หรือช่องทาง Line : @promptpost

#ตู้ไปรษณีย์อิเล็กทรอนิกส์สำหรับกรมราชทัณฑ์

 


วันพุธที่ 18 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

e-Noseจมูกอิเล็กทรอนิกส์อาวุธลับชี้เป้าปราบฝุ่นPM2.5




นาโนเทค-สวทช. เปิดตัวนวัตกรรม e-Nose จมูกอิเล็กทรอนิกส์อัจฉริยะ กระจาย 100 เครื่อง ลง 5 โซนนำร่อง ดมกลิ่นสืบหาแหล่งต้นตอฝุ่นจากการเผาภาคเกษตร-โรงงาน แจงร่วม กฟผ. กรมควบคุมมลพิษ นำร่องตรวจแม่เมาะ ชี้เป้าก่อไฟเพื่อจัดการทันควัน ลดPM2.5 ได้ผล สร้างความกระจ่างถึงตัวการ

 


ดร.ภญ.อุรชา รักษ์ตานนท์ชัย ผอ.ศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ (นาโนเทค) สวทช.นาโนเทค สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ (สวทช.) เปิดเผยเมื่อวันที่ 18 กุมภาพันธ์ 2569 ถึงการใช้นวัตกรรมระดับนาโนสืบหาแหล่งต้นตอฝุ่น PM2.5 แก้ปัญหาที่ต้นเหตุ ด้วยเทคโนโลยี e-Nose (จมูกอิเล็กทรอนิกส์) เพื่อแก้ปัญหามลพิษทางอากาศอย่างแม่นยำและยั่งยืน ด้วยโครงการต้นแบบการกระจายเซนเซอร์ 100 เครื่องในพื้นที่วิกฤต



ดร.รุ่งโรจน์ เมาลานนท์ ทีมวิจัยวิศวกรรมกระบวนการและระบบตรวจติดตาม นาโนเทค อธิบายว่า e-Nose คือชุดเซนเซอร์อัจฉริยะเลียนแบบการดมกลิ่นของมนุษย์ สามารถตรวจจับสารประกอบเคมีและก๊าซที่ตาเปล่ามองไม่เห็นได้ ฝุ่น PM2.5 จากแต่ละแหล่งกำเนิดจะมีลายเซ็น (Signature) หรือองค์ประกอบทางเคมีที่แตกต่างกัน เช่น ฝุ่นจากการเผาชีวมวลได้แก่ ตอซัง ข้าวโพด ต่างจากฝุ่นจราจร และฝุ่นอุตสาหกรรม ฝุ่นทุติยภูมิจากปฏิกิริยาของปุ๋ยไนโตรเจนในดิน  โดยชุดต้นแบบ 100 เครื่องลงตรวจติดตาม 5 พื้นที่นำร่อง ได้แก่ พื้นที่โล่ง (ค่าอ้างอิง), แปลงนาข้าว, ไร่ข้าวโพด, สวนผลไม้ และป่าธรรมชาติ โดยใช้ AI และแบบจำลองคณิตศาสตร์ขั้นสูงประมวลผลข้อมูลแบบ Real-time ผ่านแอปพลิเคชัน ให้เห็นสัดส่วนแหล่งกำเนิดฝุ่นในแต่ละพื้นที่อย่างชัดเจน



จากการทดสอบเบื้องต้นในพื้นที่ภาคเกษตร ระบบ e-Nose แยกแยะค่า PM2.5 ที่พุ่งสูงขึ้นในวันนั้น จากลมที่พัดพาควันที่เผาไหม้ไร่อ้อยในพื้นที่ข้างเคียง หรือเกิดจากปฏิกิริยาเคมีของปุ๋ยในแปลงเกษตรเอง ความละเอียดระดับนี้ช่วยให้ภาครัฐเข้าไประงับเหตุหรือให้ความรู้เกษตรกรได้ตรงกลุ่มเป้าหมาย ไม่ต้องสุ่มตรวจแบบหว่านแหเหมือนในอดีตดร.รุ่งโรจน์กล่าว



นายวิรัตน์ คำพรม หัวหน้ากองปฏิบัติการเหมือง ฝ่ายการผลิตเหมืองแม่เมาะ การไฟฟ้าฝ่ายผลิตแห่งประเทศไทย (กฟผ.) หน่วยงานในพื้นที่จริง กล่าวว่านวัตกรรมนี้จำแนก สืบหาต้นตอของฝุ่นในพื้นที่อย่างเป็นระบบ ข้อมูลที่ได้ช่วยให้ทำงานร่วมกับชุมชนและหน่วยงานท้องถิ่นได้อย่างมีประสิทธิภาพ ลดการกล่าวโทษโดยไม่มีมูล ด้วยข้อเท็จจริงทางวิทยาศาสตร์ยืนยันแหล่งกำเนิดมลพิษที่แท้จริง โดยความร่วมมือกับนาโนเทค ในจังหวัดลำปาง เป็นก้าวสำคัญในการบริหารจัดการสิ่งแวดล้อม ของเหมืองแม่เมาะ



ข่าวแจ้งว่าสวทช. จะจัดงานประชุมวิชาการประจำปี หรือ NAC2026 วันจันทร์ที่ 27 เมษายน 2569 เวลา 09.30 – 12.00 น. ห้อง CC-404 อาคารศูนย์ประชุมอุทยานวิทยาศาสตร์ประเทศไทย จ.ปทุมธานี เปิดมุมมองใหม่การชี้เป้าแหล่งกำเนิดฝุ่นอย่างแม่นยำ ด้วยเทคโนโลยี e-Nose นวัตกรรมจมูกอิเล็กทรอนิกส์ ยกระดับการติดตาม แก้ไขปัญหา PM2.5 จากห้องปฏิบัติการสู่การใช้งานจริงในพื้นที่ภาคสนาม

งานเสวนาครั้งนี้รวบรวมผู้กำหนดนโยบาย นักวิชาการ ผู้บริหารเมือง ผู้พัฒนาเทคโนโลยี และผู้ใช้งานจริง ร่วมแลกเปลี่ยนมุมมอง ตั้งแต่นโยบายอากาศสะอาด การเตรียมความพร้อมต่อร่าง พ.ร.บ.อากาศสะอาด ไปจนถึงบทเรียนการใช้งานจริงจากเหมืองแม่เมาะ แนวทางขยายผลสู่พื้นที่เมืองใหญ่ ผู้สนใจสิ่งแวดล้อม สุขภาพ เทคโนโลยี และนโยบายสาธารณะ งานเสวนาครั้งนี้ ผู้สนใจเข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของการขับเคลื่อนอากาศสะอาดอย่างยั่งยืนได้

 

e-Noseดมกลิ่นฝุ่นPM25


วันอังคารที่ 17 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

สวทช.-ทช.ใช้วิทย์เทคโนฟื้นฟูชายฝั่งรับมือภูมิอากาศเปลี่ยน

สวทช. ทช. ผนึกกำลัง ใช้ประโยชน์จากวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีบริหารจัดการ-ฟื้นฟูทรัพยากรชายฝั่งประเทศไทย รับการเปลี่ยนแปลงสภาพภูมิอากาศ


 

ศ. ดร.ชูกิจ ลิมปิจำนงค์ ผอ.สำนักงานพัฒนาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งชาติ(สวทช.) และ ดร.ปิ่นสักก์ สุรัสวดี อธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง(ทช.) ลงนามบันทึกข้อตกลงความร่วมมือการวิจัย พัฒนา และวิชาการ เกี่ยวกับป่าชายเลนและระบบนิเวศทางทะเลและชายฝั่งของประเทศไทยณ ห้องประชุมลำแพน ชั้น 9 กรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง กรุงเทพฯ เมื่อวันที่ 17 กุมภาพันธ์ 2569



ศ. ดร.ชูกิจ ลิมปิจำนงค์ กล่าวว่า ความร่วมมือครั้งนี้ เป็นความต่อเนื่อง 5 ปี ระหว่า พ.ศ. 25692574 เพื่อนำวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรมสมัยใหม่ ในการอนุรักษ์ ฟื้นฟู และบริหารจัดการป่าชายเลน ระบบนิเวศทางทะเลและชายฝั่งของประเทศอย่างมีประสิทธิภาพ ความร่วมมือครั้งนี้จะเสริมสร้างความเข้มแข็งด้านการบริหารจัดการทรัพยากรชายฝั่งของประเทศไทย เป็นต้นแบบความร่วมมือเชื่อมโยงวิทยาศาสตร์ นโยบาย การปฏิบัติในระดับพื้นที่ได้อย่างยั่งยืน สะท้อนเจตนารมณ์การบริหารจัดการทรัพยากรธรรมชาติของประเทศด้วยวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม  

ดร.ปิ่นสักก์ กล่าวว่า การลงนามวันนี้เป็นการยกระดับพันธกิจระหว่างกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง กับ สวทช. คลังสมองและผู้นำด้านเทคโนโลยีของประเทศ เพื่อนำวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม เป็นเครื่องมือหลักด้านการอนุรักษ์ ภายใต้กรอบความร่วมมือ 5 ปี จะขับเคลื่อนการวิจัย สร้างองค์ความรู้และนวัตกรรมที่นำมาใช้แก้ปัญหาได้จริง ประยุกต์ใช้เทคโนโลยีสมัยใหม่ สนับสนุนการอนุรักษ์ ฟื้นฟูระบบนิเวศ ป้องกันการกัดเซาะชายฝั่ง ร่วมกันบริหารจัดการข้อมูล ส่งเสริมการแลกเปลี่ยนบุคลากร การใช้ประโยชน์ทรัพยากรในท้องถิ่นอย่างยั่งยืน



“สภาพภูมิอากาศโลกที่เปลี่ยนแปลง การอนุรักษ์ด้วยวิธีเดิมอาจไม่เพียงพอ จำเป็นต้องนำวิทยาศาสตร์ เทคโนโลยี และนวัตกรรม เข้ามาช่วยเพิ่มประสิทธิภาพในการทำงาน”

ที่ผ่านมา สวทช. และ ทช. ได้พัฒนาองค์ความรู้และนวัตกรรม ได้แก่ 1.การจัดทำฐานข้อมูลความหลากหลายทางชีวภาพจีโนมและพันธุกรรมของป่าชายเลน 2.การประเมินศักยภาพบลูคาร์บอน หรือ คาร์บอนไดออกไซด์ถูกดูดซับไว้โดยระบบนิเวศชายฝั่งรวมถึงมหาสมุทร อาทิ ป่าชายเลน ด้วยเทคโนโลยีขั้นสูง 3.การใช้ระบบดิจิทัลติดตามการเปลี่ยนแปลงของพื้นที่ชายฝั่ง 4.การพัฒนานวัตกรรมที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อมเพื่อรับมือกับปัญหาการกัดเซาะชายฝั่ง




การลงนามความร่วมมือการวิจัยครั้งนี้ ดร.สมบุญ สหสิทธิวัฒน์ รองผู้อำนวยการ สวทช. นายอุกกฤต สตภูมินทร์ รองอธิบดีกรมทรัพยากรทางทะเลและชายฝั่ง เป็นพยานการลงนาม พร้อมด้วย ผศ. ดร. เชาวรีย์ อรรถลังรอง ผอ.ศูนย์พันธุวิศวกรรมและเทคโนโลยีชีวภาพแห่งชาติ (ไบโอเทค) ดร.ชัย วุฒิวิวัฒน์ชัย ผอ
ศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ (เนคเทค
) ดร.วิยงค์ กังวานศุภมงคล รองผอ.ศูนย์นาโนเทคโนโลยีแห่งชาติ (นาโนเทค) และคณะผู้บริหาร สวทช.

 

 


ป่าสร้างรายได้ พลิกชีวิตชาวทาเหนือด้วยนวัตกรรมและภูมิปัญญา

 


ทำไม “ป่า” ถึงไม่ทำให้ “คนอยู่ดี” และทำไมผืนป่าที่เคยเป็นแหล่งชีวิตของผู้คน ถึงไม่สามารถสร้างรายได้ที่ยั่งยืนให้ชุมชนได้

 


ป่ากว่า 47,000 ไร่ในตำบลทาเหนือ อำเภอแม่ออน จังหวัดเชียงใหม่ ที่ควรเป็นเสมือน “ขุมทรัพย์” ของชุมชน เพราะพื้นที่ถูกขนาบด้วยอุทยานแห่งชาติถึง 2 ฝั่ง มีป่ากว้างใหญ่และดูอุดมสมบูรณ์ แต่ความจริงกลับไม่เป็นเช่นนั้น เมื่อรายได้เฉลี่ยของครัวเรือนที่นี่อยู่ที่เพียง 38,000 บาทต่อปี ขณะที่ค่าเฉลี่ยของทั้งจังหวัดเชียงใหม่สูงถึง 136,043 บาทต่อปี หรือต่ำกว่ากันเกือบ 4 เท่า ภาพที่เห็นจึงกลายเป็นคำถามใหญ่ของพื้นที่นี้ว่าทำไม “ป่า” ถึงไม่ทำให้ “คนอยู่ดี” และทำไมผืนป่าที่เคยเป็นแหล่งชีวิตของผู้คน ถึงไม่สามารถสร้างรายได้ที่ยั่งยืนให้ชุมชนได้



เพื่อหาคำตอบ ทีมวิจัยจากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ภายใต้โครงการวิจัย “ป่าสร้างรายได้: การยกระดับรายได้สิทธิครัวเรือน ผ่านกระบวนการถ่ายทอดเทคโนโลยีพร้อมใช้และยกระดับนวัตกรในป่าชุมชน” โดยการสนับสนุนของหน่วยบริหารจัดการทุนด้านการพัฒนาพื้นที่ ภายใต้กำกับ สำนักงานเร่งรัดการวิจัยและนวัตกรรมเพื่อเพิ่มความสามารถการแข่งขันและการพัฒนาพื้นที่ (องค์การมหาชน)  จึงเริ่มค้นหาสาเหตุจากการ “ย้อนดูอดีต” อย่างเป็นระบบ ด้วยเครื่องมือ Time Line Analysis หรือการไล่เรียงเหตุการณ์ตามช่วงเวลา แล้วพบจุดเปลี่ยนสำคัญในปี พ.ศ. 2540 ช่วงเวลาที่การทำเกษตรเชิงเดี่ยวและพิษเศรษฐกิจทำให้หลายครัวเรือนถูกบีบให้ต้องดิ้นรนเพื่อความอยู่รอด ทางเลือกของคนในเวลานั้นคือการขยายพื้นที่ทำกินเข้าไปในป่า ทว่าการรุกล้ำเพื่อความอยู่รอดนั้นได้ทิ้ง “บาดแผล” ไว้ เมื่อเวลาผ่านไป ป่าที่เคยอุดมสมบูรณ์ค่อย ๆ กลายเป็นป่าเสื่อมโทรม และเมื่อป่าเสื่อมโทรม ความสามารถในการเป็นแหล่งอาหารและรายได้ของชุมชนก็ค่อย ๆ ลดลง



โจทย์ของโครงการ “ป่าสร้างรายได้” จึงไม่ใช่แค่ทำให้ชาวบ้านมีรายได้เพิ่มขึ้นในระยะสั้น แต่ต้องทำให้ป่ากลับมา “เกื้อกูลคน” ได้อีกครั้ง และในเวลาเดียวกันก็ต้องทำให้คนอยู่กับป่าได้แบบสมดุล นี่คือจุดที่โครงการเลือกแนวทางสำคัญ คือ “ไม่ทิ้งของเก่าเพื่อเอาของใหม่” แต่ใช้วิธีผสาน “นวัตกรรมพร้อมใช้” เข้ากับ “ภูมิปัญญาปกาเกอะญอ” เพราะถ้าจะทำงานกับป่าให้สำเร็จ ต้องเริ่มจากความเชื่อ ความสัมพันธ์ และวิถีของคนในพื้นที่ก่อน

โครงการเริ่มจากการดึงศักยภาพของต้นทุนเดิมในชุมชน ยึดเอาความเชื่อของพี่น้องชาวปกาเกอะญอที่ผูกพันกับผืนป่าเป็นแกนหลัก เพราะคนกลุ่มนี้มีแรงปรารถนาจะฟื้นป่าให้กลับมาอุดมสมบูรณ์อยู่แล้ว เพียงแต่ที่ผ่านมาอาจยังขาดเครื่องมือและระบบที่ทำให้ “การดูแลป่า” กลายเป็น “รายได้ที่จับต้องได้” จากนั้นโครงการใช้วิธีคัดเลือกคนเข้าร่วมอย่างเป็นระบบ มีการใช้ Gap Analysis เพื่อดูช่องว่างระหว่างสิ่งที่เป็นอยู่กับสิ่งที่อยากไปให้ถึง และใช้ Personal Skill Assessment Chart ประเมินทักษะ เพื่อคัดเลือกครัวเรือนที่มีศักยภาพและพร้อมจะพัฒนาตนเองต่อยอดให้เกิดผลจริง วิธีนี้ทำให้การเริ่มต้นแข็งแรง และช่วยให้เห็นผลได้ชัดเจน



เมื่อได้กลุ่มที่พร้อมแล้ว ขั้นต่อมาคือ “ติดอาวุธ” ด้วยเทคโนโลยีพร้อมใช้ 4 ตัวเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ ตัวแรกคือระบบ UD-Fine ที่ช่วยให้ชาวบ้านบริหารจัดการทรัพยากรอย่างแม่นยำ และทำ “แผนที่สร้างรายได้” ได้ด้วยตัวเอง หมายถึงชาวบ้านสามารถกำหนดพิกัดและรู้ได้ว่า “ขุมทรัพย์” ในป่าของตัวเองอยู่ตรงไหน ไม่ใช่ทำแบบเดาสุ่มเหมือนที่ผ่านมา ตัวที่สองคือการยกระดับ “ขอนเห็ด” เชิงวิทยาศาสตร์ ซึ่งต่อยอดภูมิปัญญาปกาเกอะญอเดิม เปลี่ยน “ขอนไม้แห้งที่อาจกลายเป็นเชื้อไฟให้ป่า” ให้กลายเป็นแหล่งเพาะเห็ดมูลค่าสูง นั่นแปลว่าชุมชนได้ทั้งรายได้ และยังช่วยลดความเสี่ยงไฟป่าไปพร้อมกัน ตัวที่สามคือการสร้าง บัญชีตะกร้าครัวเรือนที่ทุกครัวเรือนสามารถตรวจสอบรายรับ-รายจ่ายที่สอดคล้องกับ “ปฏิทินผลผลิตจากป่า” เพื่อให้รู้ว่าช่วงไหนเก็บอะไรได้ วางแผนการเก็บเกี่ยวและสร้างรายได้ได้ตลอดทั้งปี ไม่ต้องรอรายได้เป็นฤดูกาลเดียวแล้วขาดช่วง และตัวที่สี่คือการพัฒนาคนให้เป็น “นวัตกรชุมชน” หรือคนในชุมชนที่วางแผนชีวิตตัวเองได้ ใช้ข้อมูลและเครื่องมือจัดการป่าอย่างมีระบบ ไม่ต้องพึ่งคนนอกตลอดไป





          อีกเรื่องที่ทำให้การทำงานเดินหน้าเร็ว คือแนวคิด “ใช้ตลาดนำการผลิต” เพราะปัญหาของหลายชุมชนคือทำของออกมาก่อน แล้วค่อยหาคนซื้อ ซึ่งเสี่ยงมาก โครงการนี้กลับเริ่มจากการดูว่า “ของป่าแบบไหนมีตลาดกำไรสูง” แล้วค่อยย้อนกลับมาพัฒนา “คน” ให้ทำ “ของ” ที่ตรงกับความต้องการ ที่สำคัญคือทำให้ตลาดเข้าหาชุมชนจริง ๆ โดยประสานให้ “พ่อค้าคนกลาง” นำตาชั่งเข้ามาตั้งรับซื้อผลผลิตถึงในพื้นที่ป่า ชาวบ้านจึงไม่ต้องแบกของออกไปไกล ลดต้นทุนการขนส่ง และเพิ่มกำไรให้เห็นเป็นรูปธรรม  ผลที่เกิดขึ้นหลังทำงานเพียง 6 เดือน เริ่มเห็นความเปลี่ยนแปลงชัดทั้งตัวเลขและชีวิตจริง ชุมชนสามารถสร้าง Value Chain ใหม่ให้กับ “เห็ดก่อ” (หรืออีกชื่อคือเห็ดแดง)  หรือเส้นทางสร้างมูลค่าตั้งแต่การหาไปจนถึงการขาย โดยเห็ดแดงถูกระบุว่ามีสารต้านอนุมูลอิสระสูงถึง 53% และมีสารเบต้ากลูเคนสูงเทียบเท่าเห็ดราคาแพงอย่างเห็ดโคนหรือเห็ดหลินจือ  ทำให้รายได้ครัวเรือนเฉลี่ยเพิ่มขึ้นเป็น 6,000–9,000 บาทต่อเดือน อีกทั้งกำไรเพิ่ม 15–20% เพราะลดต้นทุนขนส่งจากการมีพ่อค้าคนกลางเข้ามารับซื้อถึงพื้นที่ป่า ขณะเดียวกันยังค้นพบศักยภาพของ “ขอนเห็ด” ที่เพาะเห็ดกระด้าง (Hed Kradang) และเห็ดหล่ม (Hed Lom) ซึ่งสามารถแปรรูปขายในรูปแบบผงเห็ดได้ราคาสูงถึงกิโลกรัมละพันบาท  

แต่อีกหนึ่งความเปลี่ยนแปลงที่สำคัญ คือการเกิด “นวัตกรชุมชน” ที่สามารถใช้เทคโนโลยีวางแผนและจัดการทรัพยากรป่าไม้เพื่อสร้างรายได้ได้ด้วยตนเอง ชุมชนเริ่มพึ่งพาตนเองมากขึ้น มีแนวทางสร้างรายได้ที่ยั่งยืน ฟื้นฟูระบบนิเวศและความเชื่อดั้งเดิมในการดูแลรักษาป่า และเกิดการผสมผสานที่ลงตัวระหว่างเทคโนโลยีพร้อมใช้กับความเชื่อในพื้นที่ หรือ Innovation & Culture Blending



ผศ.ดร.ปริญวัฒน์ ธนศิรเธียรชัย จากมหาวิทยาลัยราชภัฏสวนสุนันทา ในฐานะหัวหน้าโครงการ กล่าวว่า “เมื่อคนในชุมชนกลับไปดูแลป่า ป่าก็จะกลับมาดูแลคนได้” ประโยคนี้คือหัวใจสำคัญของโครงการ นั้นคือการทำให้ “ป่าอยู่ได้คนอยู่รอด” แบบที่ทั้งสองฝ่ายดูแลกันและกันอย่างยั่งยืน

 

 

#หน่วยบริหารจัดการทุนด้านการพัฒนาพื้นที่

 


สจล. ร่วมงานวันพระราชสมภพสมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่น

สจล. ร่วมงานวันคล้ายพระราชสมภพสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น ครบ 66 พรรษาชู 140 ปี ความสัมพันธ์ทางการทูตไทย - ญี่ปุ่น

 


เนื่องในโอกาสวันคล้ายวันพระราชสมภพครบ 66 พรรษา ของ


สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น ได้มีการจัดงานถวายพระพร ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ เมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569  นายอนุทิน ชาญวีรกูล นายกรัฐมนตรี และรัฐมนตรีว่าการกระทรวงมหาดไทย กล่าวถวายพระพรชัยมงคล ขอให้ทรงมีพระพลานามัยแข็งแรง ทรงพระเจริญยิ่งยืนนาน และส่งความปรารถนาดีถึงประชาชนชาวญี่ปุ่น โดยมีนายโอตากะ มาซาโตะ เอกอัครราชทูตญี่ปุ่นประจำประเทศไทย ให้การต้อนรับ



ศาสตราจารย์พิเศษ ดร.กิตติพงษ์ กิตยารักษ์ นายกสภาสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง (สจล.) พร้อมด้วย รองศาสตราจารย์ ดร.คมสัน มาลีสี อธิการบดี สจล. และคณะผู้บริหาร เข้าร่วมงาน



รองศาสตราจารย์ ดร.คมสัน มาลีสี อธิการบดี สจล. กล่าวว่า สถาบันมีความสัมพันธ์อันแน่นแฟ้นกับประเทศญี่ปุ่นมากว่า 60 ปี มีความสัมพันธ์ที่ดีกับองค์การความร่วมมือระหว่างประเทศแห่งญี่ปุ่น (JICA) ในการพัฒนาการศึกษาด้านวิศวกรรมศาสตร์ การวิจัย และการพัฒนากำลังคนในสาขาเทคโนโลยีขั้นสูง หนึ่งในความร่วมมือที่ผ่านมาคือการจัดตั้งสถาบันโคเซ็นแห่ง สจล. (KOSEN - KMITL) เพื่อพัฒนาบุคลากรด้านเทคโนโลยีและนวัตกรรมตอบโจทย์ภาคอุตสาหกรรม โดยเฉพาะในพื้นที่เขตพัฒนาพิเศษภาคตะวันออก (EEC)




ในโอกาสที่ไทยและญี่ปุ่นจะครบรอบ 140 ปีแห่งการสถาปนาความสัมพันธ์ทางการทูตในปี พ.ศ. 2570 ดังนั้น สจล.พร้อมในการสานต่อความร่วมมือทางวิชาการ วิจัย และนวัตกรรม กับภาคส่วนต่าง ๆ ของญี่ปุ่นอย่างอย่างต่อเนื่อง เพื่อยกระดับความสัมพันธ์อันดีให้ก้าวหน้าต่อไป

 

#สถาบันโคเซ็นแห่ง สจล.

 


วันจันทร์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

ของขวัญ อว. ศูนย์เรียนรู้โดรน เตาไบโอชาร์สู้ฝุ่นPM2.5

     มาช้า แต่มา ..ของขวัญปีใหม่ อว. 2569 ส่งเตาไบโอชาร์ ให้ชุมชนเกษตรกรรม รางจรเข้-เทศบาลเจ้าเจ็ด จ.พระนครศรีอยุธยา สร้างมูลค่าจากวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตร แก้ฝุ่น PM 2.5 ที่ต้นทาง ต่อด้วยศูนย์โดรนเพื่อการเกษตร อ.เสนา

 


นายสุรศักดิ์ พันธ์เจริญวรกุล รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการอุดมศึกษา วิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม(อว.) เป็นประธานพิธีส่งมอบนวัตกรรมเตาไบโอชาร์พลังงานชุมชน BioCycle Kiln หนึ่งในโครงการของขวัญปีใหม่ อว. 2569 ที่องค์การบริหารส่วนตำบลรางจรเข้ จ.พระนครศรีอยุธยา เมื่อวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2569



รศ.ดร.อนรรฆ ขันธะชวนะ หัวหน้าโครงการวิจัยนวัตกรรมเตาไบโอชาร์พลังงานชุมชน BioCycle Kiln มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี(มจธ.)  กล่าวว่านวัตกรรม BioCycle Kiln พัฒนาเพื่อจัดการวัสดุการเกษตร อย่างฟางข้าวและชีวมวล สำหรับใช้ปรับปรุงดิน เพิ่มประสิทธิภาพการเพาะปลูก มีเป้าหมายลดจุดความร้อน (Hotspot) ในพื้นที่เป้าหมาย 9 จังหวัด ลดระดับมลพิษทางอากาศให้ได้มากกว่าร้อยละ 30 ด้วยเทคโนโลยีที่เหมาะสมกับบริบทชุมชน



นายสุรศักดิ์ กล่าวว่า การส่งมอบนวัตกรรม เป็นการนำนโยบายด้านวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (ววน.) สู่การปฏิบัติจริง แก้ไขปัญหาฝุ่น PM2.5 ที่กระทบต่อสุขภาพประชาชน เป็นการแก้ปัญหาที่ต้นทาง ควบคู่กับทางเลือกให้เกษตรกร นี่คือตัวอย่างการเปลี่ยนวัสดุเหลือทิ้งทางการเกษตรให้เป็นทรัพยากรที่มีมูลค่า สร้างรายได้ ทำให้วิทยาศาสตร์เป็นเรื่องใกล้ตัว เป็นพลังที่ขับเคลื่อนคุณภาพชีวิตของประชาชนทุกคน

ดร.วิภารัตน์ ดีอ่อง ผอ.สำนักงานการวิจัยแห่งชาติ กล่าวว่าเตาไบโอชาร์พลังงานชุมชนจะช่วยจัดการเศษวัสดุเหลือใช้ทางการเกษตรอย่างเป็นระบบ แปรรูปเป็นถ่านไบโอชาร์ (Biochar) ลดต้นทุนการผลิต เพิ่มมูลค่าทางเศรษฐกิจ ช่วยลดการเผาในที่โล่ง สาเหตุหลักของมลพิษทางอากาศ



วันเดียวกัน นายสุรศักดิ์ เป็นประธานเปิดศูนย์การเรียนรู้เทคโนโลยีและนวัตกรรมโดรนเพื่อการเกษตร ที่ วิทยาลัยการอาชีพเสนา จังหวัดพระนครศรีอยุธยา



การจัดตั้งศูนย์การเรียนรู้เทคโนโลยีและนวัตกรรมโดรนเพื่อการเกษตร วิทยาลัยการอาชีพเสนา เพื่อเป็นจุดเชื่อมโยงองค์ความรู้จากภาคการศึกษาสู่การใช้งานจริงในชุมชน ขอขอบคุณ วช. สมาคมกีฬาเครื่องบินจำลองฯ และภาคีเครือข่ายทุกภาคส่วนที่ร่วมกันสร้างสรรค์โครงการดี ๆ เช่นนี้ให้เกิดขึ้น” นายสุรศักดิ์ กล่าว



นายพิศิษฐ์ มิตรเกื้อกูล นายกสมาคมกีฬาเครื่องบินจำลองและวิทยุบังคับ กล่าวว่าสมาคมฯได้รับทุนวิจัยสนับสนุนจาก วช. สนับสนุนองค์ความรู้ ผู้เชี่ยวชาญการฝึกอบรมการบังคับอากาศยานไร้คนขับ เพื่อยกระดับความปลอดภัยและประสิทธิภาพการใช้งานโดรน ทั้งในภาคการเกษตรและส่งเสริมกิจกรรมด้านการท่องเที่ยว ศูนย์การเรียนรู้เทคโนโลยีและนวัตกรรมโดรนเพื่อการเกษตร วิทยาลัยการอาชีพเสนา จะเป็นศูนย์กลางการถ่ายทอดองค์ความรู้ สร้างอาชีพใหม่ให้แก่เยาวชนและเกษตรกร และเตรียมความพร้อมคนไทยให้ก้าวทันต่อการเปลี่ยนแปลงของเทคโนโลยีโลกอย่างยั่งยืน

 

#อว #กระทรวงอว #MHESI #กระทรวงการอุดมศึกษาวิทยาศาสตร์วิจัยและนวัตกรรม #สํานักงานการวิจัยแห่งชาติ #วช #NRCT #ของขวัญปีใหม่2569 #BioCycleKiln #เตาไบโอชาร์ #ลดPM25 #นวัตกรรมชุมชน